محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
139
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
فارعوا عباد اللّه ما برعايته يفوز فائزكم و بإضاعته يخسر مبطلكم و بادروا آجالكم بأعمالكم فإنّكم مرتهنون بما أسلفتم و مدينون بما قدّمتم و كأن قد نزل بكم المخوف فلا رجعة تنالون و لا عثرة تقالون استعملنا اللّه و إيّاكم بطاعته و طاعة رسوله و عفا عنّا و عنكم بفضل رحمته ( 5 ) . الزموا الأرض و اصبروا على البلاء و لا تحرّكوا بأيديكم و سيوفكم في هوى ألسنتكم و لا تستعجلوا بما لم يعجّله اللّه لكم فإنّه من مات منكم على فراشه و هو على معرفة حقّ ربّه و حقّ رسوله و أهل بيته مات شهيدا و وقع أجره على اللّه و استوجب ثواب ما نوى من صالح عمله و قامت النّيّة مقام إصلاته لسيفه فإنّ لكلّ شيء مدّة و أجلا . ( 6 ) » ترجمه و در آن ميان ( پرهيزكاران را گروهگروه ، به سوى بهشت رهنمون مىشوند ) آنان از كيفر و عذاب در امانند و از سرزنشها آسوده و از آتش دورند ، در خانههاى امن الهى ، از جايگاه خود خشنودند ، آنان در دنيا رفتارشان پاك ، ديدگانشان گريان ، شبهايشان با خشوع و استغفار چونان روز و روزشان از ترس گناه چونان شب مىماند . پس خداوند بهشت را منزلگه نهايى آنان قرار داد و پاداش ايشان را نيكو پرداخت ، كه سزاوار آن نعمتها بودند و لايق ملكى جاودانه و نعمتهايى پايدار شدند . اى بندگان خدا ، مراقب چيزى باشيد كه رستگاران با پاس داشتن آن سعادتمند شدند و